Τα φυτά εσωτερικού χώρου έχουν έναν σχεδόν μαγικό τρόπο να μεταμορφώνουν το σπίτι. Μια πράσινη γωνιά δίπλα στο παράθυρο, ένας πόθος που κατεβαίνει από ένα ψηλό ράφι ή μια ορχιδέα επάνω στο τραπέζι κάνουν το δωμάτιο να μοιάζει αμέσως πιο ζωντανό. Το πράσινο ξεκουράζει το βλέμμα, δημιουργεί μια αίσθηση επαφής με τη φύση και προσθέτει προσωπικότητα ακόμη και στο πιο απλό δωμάτιο.

Τα τελευταία χρόνια ακούμε συχνά ότι ορισμένα φυτά εσωτερικού χώρου «καθαρίζουν τον αέρα», απορροφώντας βενζόλιο, φορμαλδεΰδη, τριχλωροαιθυλένιο, ξυλόλιο και άλλες πτητικές οργανικές ενώσεις. Η ιδέα βασίζεται κυρίως σε εργαστηριακή έρευνα της NASA, η οποία πραγματοποιήθηκε σε μικρούς, κλειστούς θαλάμους και όχι σε κανονικά σπίτια.

ΓΕΡΑ ΟΣΤΑ ΜΕΤΑ ΤΑ 50: ΟΙ ΤΡΟΦΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΕΙΠΟΥΝ

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ορισμένα φυτά και οι μικροοργανισμοί του χώματός τους μπορούν, κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες, να απομακρύνουν κάποιες χημικές ενώσεις από τον αέρα. Νεότερες αναλύσεις, όμως, εξηγούν ότι αυτή η δράση είναι πολύ μικρή μέσα σε ένα πραγματικό δωμάτιο. Θα χρειαζόταν ένας μη ρεαλιστικά μεγάλος αριθμός φυτών για να επιτευχθεί αποτέλεσμα ανάλογο με τον σωστό αερισμό.

Επομένως, τα φυτά εσωτερικού χώρου δεν αντικαθιστούν το άνοιγμα των παραθύρων, τον απορροφητήρα, τον έλεγχο της υγρασίας ή έναν κατάλληλο καθαριστή αέρα. Παραμένουν, όμως, πολύτιμα διακοσμητικά στοιχεία που μας φέρνουν πιο κοντά στη φύση και μπορούν να κάνουν έναν χώρο να φαίνεται πιο ήρεμος, φωτεινός και φιλόξενος.

Πού κρύβονται οι ρύποι του εσωτερικού χώρου;

Οι πτητικές οργανικές ενώσεις μπορεί να απελευθερώνονται από χρώματα, κόλλες, καινούργια έπιπλα, συνθετικά ξύλα, υλικά δαπέδου, βερνίκια, καθαριστικά, αρωματικά σπρέι και προϊόντα προσωπικής φροντίδας.

Η πιο ουσιαστική αντιμετώπιση είναι να περιορίζουμε την πηγή τους, να αερίζουμε συστηματικά το σπίτι και να αποφεύγουμε το κάπνισμα σε εσωτερικούς χώρους. Τα φυτά συμπληρώνουν την εικόνα ενός πιο όμορφου σπιτιού, αλλά δεν πρέπει να παρουσιάζονται ως θεραπεία για την κακή ποιότητα του αέρα.

1. Πόθος: ο πράσινος καταρράκτης του σπιτιού

Ο πόθος, γνωστός βοτανικά ως Epipremnum aureum, είναι από τα πιο εύκολα φυτά εσωτερικού χώρου. Τα καρδιόσχημα φύλλα του, πράσινα ή με χρυσοκίτρινες πινελιές, δημιουργούν υπέροχους πράσινους καταρράκτες σε ράφια και κρεμαστές γλάστρες.

Στη μελέτη της NASA εξετάστηκε για την ικανότητά του να μειώνει ορισμένες πτητικές ενώσεις σε κλειστό θάλαμο. Στο σπίτι, η πραγματική του αξία είναι κυρίως η ανθεκτικότητα και η εντυπωσιακή του ανάπτυξη.

Τοποθετήστε τον σε φωτεινό σημείο χωρίς άμεσο μεσημεριανό ήλιο. Ποτίζετε όταν στεγνώνουν τα πρώτα δύο έως τρία εκατοστά του χώματος και μην αφήνετε νερό μέσα στο κασπό. Με ένα απλό DIY κλάδεμα στις άκρες, ο πόθος γίνεται πιο πυκνός. Τα κλαδάκια που κόβετε μπορούν να ριζώσουν σε ένα ποτήρι νερό.

Προσοχή: Είναι τοξικός για σκύλους και γάτες αν μασηθεί.

2. Αλόη: το γλυπτό παχύφυτο

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΝΕΙ ΤΟ ΨΥΓΕΙΟ ΚΑΘΑΡΟ ΧΩΡΙΣ ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ

Η αλόη είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα παχύφυτα. Τα σαρκώδη φύλλα της αποθηκεύουν νερό και δίνουν στον χώρο μια καθαρή, μοντέρνα αισθητική. Έχει μελετηθεί εργαστηριακά για ορισμένες πτητικές οργανικές ενώσεις, αλλά δεν πρέπει να θεωρείται καθαριστής αέρα.

Χρειάζεται πολύ φωτεινή θέση, ιδανικά κοντά σε παράθυρο, με σταδιακή προσαρμογή στον έντονο ήλιο. Την ποτίζουμε βαθιά και περιμένουμε να στεγνώσει σχεδόν ολόκληρο το χώμα πριν επαναλάβουμε. Το συχνό εβδομαδιαίο πότισμα, ειδικά τον χειμώνα, μπορεί να σαπίσει τις ρίζες.

Χρησιμοποιούμε γλάστρα με τρύπες και χώμα για κάκτους ή παχύφυτα. Δεν την τοποθετούμε κολλητά σε καλοριφέρ ή επάνω από τζάκι.

Προσοχή: Παρότι το καθαρό εσωτερικό ζελέ χρησιμοποιείται σε καλλυντικά, η κατάποση τμημάτων του φυτού μπορεί να είναι τοξική για κατοικίδια.

3. Χρυσάνθεμο: ένα εποχικό μπουκέτο σε γλάστρα

Το χρυσάνθεμο ήταν ένα από τα φυτά που παρουσίασαν ενδιαφέροντα αποτελέσματα στους κλειστούς πειραματικούς θαλάμους για ενώσεις όπως το βενζόλιο και η φορμαλδεΰδη. Ωστόσο, δεν είναι το πιο εύκολο μόνιμο φυτό εσωτερικού χώρου.

Αγαπά το πολύ φως και ένα σχετικά δροσερό περιβάλλον. Το χώμα του χρειάζεται να παραμένει ελαφρώς υγρό, χωρίς να είναι μόνιμα βρεγμένο. Ελέγχουμε την υγρασία με το δάχτυλο αντί να ακολουθούμε αυστηρά ένα πρόγραμμα δύο ή τριών ποτισμάτων την εβδομάδα.

Αφαιρούμε τα μαραμένα άνθη για να διατηρείται περιποιημένο και, όταν τελειώσει η ανθοφορία, μπορούμε να το μεταφέρουμε σε εξωτερικό χώρο, εφόσον οι συνθήκες το επιτρέπουν.

Προσοχή: Το χρυσάνθεμο είναι τοξικό για σκύλους και γάτες.

4. Σανσιβέρια: η ακούραστη

Η σανσιβέρια, που σήμερα κατατάσσεται βοτανικά στις δράκαινες, παραμένει ένα από τα πιο ανθεκτικά φυτά εσωτερικού χώρου. Τα όρθια, μυτερά φύλλα της λειτουργούν σαν φυσικά γλυπτά και ταιριάζουν ακόμη και σε μικρά διαμερίσματα.

Αντέχει σε χαμηλότερο φωτισμό, αλλά αναπτύσσεται καλύτερα σε φωτεινό, έμμεσο φως. Το μεγαλύτερο λάθος είναι το πολύ νερό. Ποτίζουμε μόνο όταν το χώμα έχει στεγνώσει καλά, συχνά κάθε δύο έως τέσσερις εβδομάδες, ανάλογα με την εποχή και τη θερμοκρασία.

Για ένα DIY διακοσμητικό αποτέλεσμα, βάζουμε τρεις σανσιβέριες διαφορετικού ύψους σε παρόμοια κασπό. Η σύνθεση δημιουργεί αμέσως μια κομψή πράσινη γωνιά.

Προσοχή: Είναι τοξική για κατοικίδια αν καταναλωθεί.

5. Δράκαινα: τροπική κομψότητα χωρίς υπερβολικές απαιτήσεις

Υπάρχουν πολλά είδη και ποικιλίες δράκαινας. Η Dracaena deremensis και συγγενικές ποικιλίες έχουν μελετηθεί για ενώσεις όπως το βενζόλιο, η φορμαλδεΰδη και το τριχλωροαιθυλένιο σε εργαστηριακές συνθήκες.

Η δράκαινα προτιμά φωτεινό, έμμεσο φως, αλλά μπορεί να προσαρμοστεί και σε λιγότερο φωτεινούς χώρους. Δεν αγαπά τις απότομες μετακινήσεις, τα ψυχρά ρεύματα του κλιματιστικού ή τον ξηρό αέρα δίπλα στο καλοριφέρ.

Ποτίζουμε όταν στεγνώνει το πάνω μέρος του χώματος. Οι καφέ άκρες μπορεί να σχετίζονται με ξηρότητα, συσσώρευση αλάτων ή ποιότητα νερού και όχι απαραίτητα με έλλειψη ποτίσματος.

Προσοχή: Η δράκαινα είναι τοξική για σκύλους και γάτες.

6. Κισσός: πράσινες διαδρομές στα ράφια

ΡΥΤΙΔΕΣ ΣΤΟΝ ΛΑΙΜΟ: ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΤΑΝΑ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΔΕΡΜΑΤΟΛΟΓΟΥ

Ο κισσός μπορεί να καλλιεργηθεί και σε εσωτερικό χώρο, δημιουργώντας μακριούς βλαστούς που αγκαλιάζουν ράφια και κρεμαστές κατασκευές. Έχει μελετηθεί για την απομάκρυνση ορισμένων πτητικών ενώσεων σε ελεγχόμενες συνθήκες.

Δεν υπάρχουν, όμως, επαρκή στοιχεία ότι μια γλάστρα κισσού απομακρύνει ουσιαστικά τη μούχλα από ένα δωμάτιο. Αν υπάρχει μούχλα, πρέπει να εντοπιστεί η πηγή της υγρασίας, να επισκευαστεί η διαρροή και να γίνει σωστός καθαρισμός.

Ο κισσός προτιμά φωτεινό, έμμεσο φως και σχετικά δροσερό περιβάλλον. Ποτίζουμε όταν στεγνώνει η επιφάνεια του χώματος. Χρειάζεται συχνό έλεγχο για τετράνυχο, ιδιαίτερα όταν ο αέρας είναι ξηρός.

Προσοχή: Είναι τοξικός για ανθρώπους και κατοικίδια αν καταναλωθεί και ο χυμός του μπορεί να ερεθίσει το δέρμα.

7. Χλωρόφυτο: το ανάλαφρο «φυτό αράχνη»

Το χλωρόφυτο, γνωστό και ως φυτό αράχνη ή αεροπλανάκι, έχει στενόμακρα φύλλα και δημιουργεί μικρά φυτά επάνω σε μακριούς βλαστούς. Είναι ιδανικό για κρεμαστές γλάστρες και ιδιαίτερα φιλικό για αρχάριους.

Στις εργαστηριακές μελέτες εξετάστηκε για ενώσεις όπως το ξυλόλιο και η φορμαλδεΰδη. Μέσα στο σπίτι, το αγαπάμε κυρίως επειδή μεγαλώνει εύκολα και πολλαπλασιάζεται σχεδόν μόνο του.

Θέλει φωτεινό, έμμεσο φως και πότισμα όταν στεγνώνει το πάνω μέρος του χώματος. Το καθημερινό ψέκασμα δεν είναι απαραίτητο. Μπορεί να αφήσει άλατα στα φύλλα και αυξάνει την υγρασία μόνο για λίγα λεπτά.

Για DIY πολλαπλασιασμό, τοποθετούμε ένα μικρό «αεροπλανάκι» σε γλαστράκι με χώμα και το κρατάμε ελαφρώς υγρό μέχρι να ριζώσει.

Καλή επιλογή για κατοικίδια: Θεωρείται μη τοξικό για σκύλους και γάτες, αν και δεν πρέπει να τους επιτρέπουμε να μασούν συστηματικά τα φύλλα.

8. Σπαθίφυλλο: η λευκή κομψότητα

Το σπαθίφυλλο ξεχωρίζει για τα γυαλιστερά πράσινα φύλλα και τα λευκά του άνθη. Έχει συμπεριληφθεί σε μελέτες για πτητικές ενώσεις, αλλά δεν απομακρύνει επικίνδυνες ποσότητες μονοξειδίου του άνθρακα από ένα σπίτι. Για το μονοξείδιο του άνθρακα απαιτείται πιστοποιημένος ανιχνευτής και σωστή συντήρηση των συσκευών καύσης.

Τοποθετούμε το σπαθίφυλλο σε φωτεινό σημείο χωρίς άμεσο ήλιο. Ποτίζουμε όταν στεγνώνουν τα πρώτα εκατοστά του χώματος. Τα φύλλα του γέρνουν όταν διψά, αλλά δεν είναι καλό να το αφήνουμε να μαραίνεται επανειλημμένα.

Καθαρίζουμε τη σκόνη από τα φύλλα με νωπό πανί, χωρίς λάδι ή γυαλιστικό προϊόν.

Προσοχή: Είναι τοξικό για κατοικίδια λόγω των κρυστάλλων οξαλικού ασβεστίου. Δεν είναι αληθινό κρίνο, αλλά μπορεί να προκαλέσει έντονο ερεθισμό στο στόμα.

9. Φίκος Μπέντζαμιν: ένα μικρό δέντρο στο σαλόνι

Ο φίκος Μπέντζαμιν είναι εξαιρετική επιλογή για μεγάλα σαλόνια, εισόδους και επαγγελματικούς χώρους. Το πυκνό, γυαλιστερό φύλλωμά του δημιουργεί την αίσθηση ενός μικρού εσωτερικού δέντρου.

Χρειάζεται φωτεινή θέση και σταθερό περιβάλλον. Δεν αγαπά τις μετακινήσεις, τα παγωμένα τζάμια, τα ρεύματα ή τις μεγάλες διακυμάνσεις θερμοκρασίας. Όταν αλλάζει θέση μπορεί να ρίξει φύλλα, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι έχει καταστραφεί.

Ποτίζουμε όταν στεγνώνει η επιφάνεια του χώματος και απομακρύνουμε το νερό από το πιατάκι. Περιστρέφουμε τη γλάστρα λίγο κάθε εβδομάδα για πιο ομοιόμορφη ανάπτυξη.

Προσοχή: Ο γαλακτώδης χυμός του μπορεί να ερεθίσει το δέρμα και το φυτό είναι τοξικό για κατοικίδια.

10. Ανθούριο: η κόκκινη καρδιά του σπιτιού

Το ανθούριο χαρίζει χρώμα για μεγάλο χρονικό διάστημα με τα χαρακτηριστικά κόκκινα, ροζ ή λευκά βράκτιά του. Προτιμά φωτεινό, έμμεσο φως, ζεστό περιβάλλον και χώμα που στραγγίζει καλά.

Ποτίζουμε όταν στεγνώσουν τα πρώτα εκατοστά του χώματος. Η μόνιμη υγρασία μπορεί να οδηγήσει σε σάπισμα των ριζών. Για να καθαρίσουμε τα φύλλα, χρησιμοποιούμε μαλακό νωπό πανί και όχι στεγνό χαρτί, το οποίο μπορεί να τα χαράξει.

Μια DIY σύνθεση με ανθούριο, κεραμικό κασπό και φυσικά ξύλινα στοιχεία μπορεί να γίνει το κεντρικό σημείο ενός φωτεινού καθιστικού.

Προσοχή: Είναι τοξικό για παιδιά και κατοικίδια αν μασηθεί.

11. Ορχιδέα: εντυπωσιακή αλλά όχι τόσο δύσκολη

ΛΕΠΤΑ ΜΑΛΛΙΑ; ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΑΜΕΣΩΣ ΠΙΟ ΠΥΚΝΑ

Η ορχιδέα Phalaenopsis είναι από τα πιο κομψά φυτά εσωτερικού χώρου. Ορισμένα είδη ορχιδέας έχουν εξεταστεί σε εργαστηριακές μελέτες για την απορρόφηση ξυλολίου, όμως η πραγματική τους δύναμη βρίσκεται στην πολύμηνη ανθοφορία τους.

Οι ρίζες χρειάζονται αέρα, γι’ αυτό η ορχιδέα φυτεύεται σε ειδικό υπόστρωμα από φλοιό και όχι σε κοινό χώμα. Ποτίζουμε όταν οι ρίζες αποκτούν ασημί απόχρωση και το υπόστρωμα έχει σχεδόν στεγνώσει.

Μπορούμε να βυθίσουμε το γλαστράκι σε χλιαρό νερό για λίγα λεπτά και στη συνέχεια να το αφήσουμε να στραγγίσει εντελώς. Δεν αφήνουμε νερό στο κέντρο των φύλλων και δεν χρησιμοποιούμε παγάκια, επειδή οι χαμηλές θερμοκρασίες μπορεί να τραυματίσουν τις ρίζες.

Καλή επιλογή για κατοικίδια: Οι ορχιδέες Phalaenopsis θεωρούνται γενικά μη τοξικές για σκύλους και γάτες.

12. Λεμονιά: μεσογειακό άρωμα δίπλα στο παράθυρο

Μια μικρή λεμονιά μπορεί να γίνει υπέροχο διακοσμητικό στοιχείο, αλλά δεν είναι εύκολο κλασικό φυτό εσωτερικού χώρου. Χρειάζεται αρκετές ώρες άμεσου φωτός, καλό αερισμό και συχνά συμπληρωματικό φωτισμό τον χειμώνα.

Τα φύλλα της δεν «αποστειρώνουν τα πάντα» γύρω τους και η λεμονιά δεν αποτελεί λύση για την υγρασία. Όπως τα περισσότερα φυτά, απελευθερώνει μέρος του νερού που απορροφά μέσω της διαπνοής.

Ποτίζουμε όταν στεγνώνει το πάνω μέρος του χώματος και δεν αφήνουμε τις ρίζες μέσα σε στάσιμο νερό. Αν έχουμε μπαλκόνι, η λεμονιά συνήθως αναπτύσσεται καλύτερα έξω κατά τους θερμούς μήνες, με σταδιακή προσαρμογή στον ήλιο.

Προσοχή: Τα φύλλα, οι φλούδες και τα αιθέρια έλαια των εσπεριδοειδών μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στα κατοικίδια αν καταναλωθούν.

13. Δάφνη: άρωμα ελληνικού κήπου

Η δάφνη μπορεί να καλλιεργηθεί σε γλάστρα, αλλά χρειάζεται περισσότερο φως από όσο συχνά πιστεύουμε. Ένα φωτεινό παράθυρο ή, ακόμη καλύτερα, ένα προστατευμένο μπαλκόνι είναι συνήθως καταλληλότερο από μια σκοτεινή γωνιά.

Ποτίζουμε όταν στεγνώνει η επιφάνεια του χώματος και φροντίζουμε να υπάρχει καλή αποστράγγιση. Η δάφνη δεν λειτουργεί ως αφυγραντήρας. Αν υπάρχει υψηλή υγρασία, χρειάζεται αερισμός, απορροφητήρας ή αφυγραντήρας.

Με ελαφρύ κλάδεμα μπορεί να διατηρηθεί σε συμπαγές, στρογγυλό σχήμα και να γίνει μια κομψή μεσογειακή παρουσία στην κουζίνα ή στο μπαλκόνι.

Προσοχή: Δεν πρέπει να αφήνεται σε σημείο όπου τα κατοικίδια μπορούν να μασήσουν μεγάλες ποσότητες φύλλων.

14. Αγλαόνημα: πράσινο ακόμη και με λιγότερο φως

Το αγλαόνημα κατάγεται από τροπικές περιοχές της Ασίας και είναι γνωστό για τα μεγάλα φύλλα του, που μπορεί να έχουν πράσινες, ασημί, κόκκινες ή ροζ αποχρώσεις. Το Aglaonema modestum συμπεριλήφθηκε σε παλαιότερα πειράματα φυτοδιήθησης.

Αντέχει σε χαμηλότερο φωτισμό, αλλά οι πολύχρωμες ποικιλίες χρειάζονται περισσότερο έμμεσο φως για να διατηρήσουν τα χρώματά τους. Αποφεύγουμε τον έντονο άμεσο ήλιο, τις θερμοκρασίες κάτω από περίπου 10°C και τα ψυχρά ρεύματα.

Ποτίζουμε όταν στεγνώνουν τα πρώτα εκατοστά του χώματος. Τον χειμώνα περιορίζουμε το πότισμα, επειδή το φυτό αναπτύσσεται πιο αργά.

Προσοχή: Είναι τοξικό για παιδιά, σκύλους και γάτες αν μασηθεί.

Ένα σημαντικό κεφάλαιο: φυτά και κατοικίδια

Ο πόθος, η αλόη, το χρυσάνθεμο, η σανσιβέρια, η δράκαινα, ο κισσός, το σπαθίφυλλο, ο φίκος, το ανθούριο και το αγλαόνημα δεν πρέπει να βρίσκονται σε σημεία όπου μπορούν να τα μασήσουν σκύλοι ή γάτες.

Οι κρεμαστές γλάστρες δεν είναι πάντα ασφαλής λύση για τις γάτες, οι οποίες μπορούν να φτάσουν σε εντυπωσιακά ψηλά σημεία. Ελέγχουμε επίσης τα πεσμένα φύλλα και δεν βασιζόμαστε μόνο στην αντίληψη ότι «το κατοικίδιό μου δεν πειράζει τα φυτά».

Αν ένα ζώο μασήσει άγνωστο ή τοξικό φυτό, φωτογραφίζουμε το φυτό, απομακρύνουμε τυχόν υπολείμματα από το στόμα χωρίς να προκαλέσουμε εμετό και επικοινωνούμε αμέσως με κτηνίατρο.

Το χλωρόφυτο και η ορχιδέα Phalaenopsis συγκαταλέγονται στις ασφαλέστερες επιλογές για σπίτια με ζώα.

Τα 6 μυστικά για υγιή φυτά εσωτερικού χώρου

1. Δεν ποτίζουμε με το ημερολόγιο. Ελέγχουμε πρώτα την υγρασία του χώματος.

2. Χρησιμοποιούμε γλάστρα με τρύπες. Το νερό που λιμνάζει σαπίζει τις ρίζες.

3. Καθαρίζουμε τα φύλλα με νωπό πανί. Αποφεύγουμε λάδια και γυαλιστικά που συγκρατούν σκόνη.

4. Δεν τοποθετούμε τα φυτά δίπλα σε καλοριφέρ ή κλιματιστικό.

5. Περιστρέφουμε τις γλάστρες. Έτσι το φυτό δέχεται φως από όλες τις πλευρές.

6. Ελέγχουμε τακτικά για έντομα. Κοιτάζουμε την κάτω πλευρά των φύλλων και απομονώνουμε προσωρινά κάθε νέο φυτό.

Τι καθαρίζει πραγματικά τον αέρα του σπιτιού;

Για πιο καθαρή ατμόσφαιρα, αερίζουμε καθημερινά όταν η εξωτερική ποιότητα του αέρα το επιτρέπει, χρησιμοποιούμε τον απορροφητήρα στο μαγείρεμα και περιορίζουμε τα αρωματικά σπρέι, το κάπνισμα, τα δυνατά καθαριστικά και τις πηγές πτητικών οργανικών ενώσεων.

Ελέγχουμε την υγρασία με υγρόμετρο και δεν αφήνουμε τη μούχλα να καλύπτεται πίσω από γλάστρες ή έπιπλα. Όπου υπάρχει συσκευή καύσης, εγκαθιστούμε πιστοποιημένο ανιχνευτή μονοξειδίου του άνθρακα.

Τα φυτά εσωτερικού χώρου δεν είναι μικρές μηχανές καθαρισμού. Είναι κάτι διαφορετικό και ίσως πιο όμορφο: μια ζωντανή υπενθύμιση ότι ακόμη και στο κέντρο της πόλης μπορούμε να κρατήσουμε ένα μικρό κομμάτι φύσης δίπλα μας.